به خود عشق بورزید


شرط اساسی اعتماد به نفس،دوست داشتن و تایید خود است. و مهمترین مانع اعتماد به نفس ، نفی خود است. برای اینکه اعتماد به نفس داشته باشید،باید خود را دوست بدارید.باید عاشق جسم و روح خود باشید و برای دوست داشتن خود باید شناخت و درک درستی از خویشتن خویش داشته باشید.

برای دوست داشتن خویش،همین بس که بدانید" انسانید " ، اشرف مخلوقاتید، تجلی کائناتید، شاهکار خداوندید.بین این همه آفریده ، جاندار و بیجان ، گیاه و جانور شما شایستگی انسان بودن را یافته اید و برترین موهبت های الهی یعنی قدرت و اختیار و توانایی های ذهنی فوق العاده ای به شما داده شده است.

شما در حقیقت برگزیده آفریدگان خدا هستید. پیچیده ترین کامپیوترهای جهان، گرچه به ظاهر توانایی های حافظه ای عظیم دارند،هرگز نمی توانند جایگزین حافظه شگرف شما شوند ، شما بر تمام این جهان تسلط دارید، شما قدرت خلاقیت و نوآوری دارید،شما قادرید دگرگون شویدو به شیوه ای کاملاٌ نوین به دنیا بنگرید.کامپیوتر های امروزی ، قدرت جذب ، ثبت و استدلال دارند ولی هرگز قابلیت های شما را ندارند.

 خدا در قرآن فرموده اند:"شمارا بر زمین و آسمان، مسلط ساختیم" .شما جانشینان خدا هستید. هر صفتی که در خدا هست در شما هم هست اما محدود . اگر خدا آمرزنده و بخشاینده است ، شما هم هستید.اگر خدا کریم و بخشنده است ، شما هم هستید، اگر خدا مهربان است، شما هم هستید.

چرا که خداوند، خطاب به انسان می فرماید: " ای انسان! من از روح خودم در تو دمیدم "

شاید درک همین جمله ، اعتماد به نفس را در شما به کمال برساند. دقایقی به این موضوع فکر کنید ، به این که روح خدا در شما جریان دارد ، به مقام جانشین خدا بودن، به عظمت طبیعت، به وسعت کهکشان ها و به شکوه جهان پیرامون خود بیندیشید.

اکنون عظمت غیر قابل تصور آفریننده این ها را به یاد آورید. خداوند با این شکوه و عظمت انسان را مورد خطاب قرار می دهد و به او می فرماید:" تو را در زمین جانشین خود ساختم " و هیچکس را در این خطاب ، مستثنی نمی کند.

وقتی شما خود را به درستی درک کنید ، متوجه می شوید که روح الهی در شما جاری است ؛ ناخودآگاه شیفته و مجذوب خود می شوید . در حقیقت ، مقدمه عشق به خود ،عشق الهی است. شما تنها زمانی احساس پست بودن ، خوار بودن و بدبودن می کنید که خود رادرست نشناخته باشید و به حقیقت انسان بودن خود پی نبرده باشید در چنین حالتی جهان را هم پست و بد می دانید ، چراکه جهان بازتاب خود ماست وقتی از خود بیزاریم و وقتی به خود عشق می ورزیم  جهان نیز در چشم ما دوست داشتنی است.

هر وقت این متن رو می خونم احساس خوبی پیدا می کنم ...

که یکی هست ،یکی هست که من از جنس اونم پاکه پاکه پاک... اینکه مواظبمه، دوستم داره حتی بیشتر از خودم و هر کس دیگه ای ...،